15.–17. Yüzyıl Felsefesinin Karakteristik Özellikleri Konu Notu

Konu Özeti

15.–17. yüzyıl felsefesi, Orta Çağ’ın kilise ve skolastik düşünce merkezli anlayışından uzaklaşıldığı bir dönemdir. Bu dönemde insan ve doğa yeniden merkeze alınır. Rönesans, Reform hareketleri, coğrafi keşifler ve bilimsel devrim felsefeyi derinden etkiler. Bilginin kaynağı ve geçerliliği tartışmanın ana konusu hâline gelir.

Temel Kavramlar

• İnsan merkezli bakış (hümanizm): İnsanın değeri, aklı ve özgürlüğü ön plana çıkar.
• Skolastik düşünceden kopuş: Otorite ve dogmaya dayalı bilgi yerine akıl ve deney önem kazanır.
• Bilimsel devrim: Kopernik, Galileo, Kepler ve Newton doğayı matematiksel ve deneysel yöntemle inceler.
• Yöntem sorunu: Doğru bilgiye hangi yolla ulaşılacağı temel tartışma konusu olur.
• Rasyonalizm (akılcılık): Bilginin kaynağı akıldır; doğuştan fikirler ve matematiksel kesinlik esastır.
• Empirizm (deneycilik): Bilginin kaynağı deneyimdir; gözlem ve tümevarım öne çıkar.

Tümdengelim: genelden özele | Tümevarım: özelden genele